Historia szkoły

W roku 1916 Powiatowa Rada Główna Opiekuńcza zajęła się organizacją szkolnictwa i zapewnieniem podstaw rozwoju. Oprócz gimnazjów męskiego i żeńskiego założone było Seminarium Nauczycielskie Męskie, nawiązujące do tradycji pierwszego seminarium nauczycielskiego założonego w Łowiczu w 1804 roku przez Michała Poniatowskiego, biskupa płockiego. Przy seminarium zaingurowała działalność szkoła ćwiczeń, powstała jako niezbędny teren praktyki pedagogicznej dla kandydatów na nauczycieli. Od 1 września 1918 roku seminarium i szkoła ćwiczeń zostały upaństwowione, otrzymując szersze i trwalsze podstawy dla dalszego rozwoju. W roku 1919 dyrektorem seminarium został dr Władysław Rogowski. Szkoła Ćwiczeń zawdzięcza mu swój pełny rozwój, a także przekształcenie się w siedmioklasową szkołę powszechną oraz uzyskanie na swoje pomieszczenie budynku kanonii przy Rynku Kościuszki – dzisiejszym Starym Rynku.

Szkoła ćwiczeń odgrywała istotną rolę w kształtowaniu nowych metod pracy dydaktycznej i wychowawczej. Jako placówka wiodąca w systemie oświaty realizowała ogólne zadania szkolne, a przede wszystkim poszukiwała nowych dróg kształcenia. Zespoły pedagogów podejmowały trudne problemy nowoczesnej pedagogiki, wdrażając podczas procesu lekcyjnego nowatorskie formy pracy, upowszechniane później w innych placówkach.

W roku 1923 szkoła otrzymała budynek pobernardyński, mieszczący się przy ul. Stanisławskiego. Przeprowadzony remont kapitalny nowej siedziby umożliwił w sierpniu 1925 roku przeniesienie do niego seminarium i szkoły ćwiczeń. W sierpniu 1924 roku dyrektorem Seminarium i jednocześnie naszej Szkoły został Antoni Perzyna, który pełnił swoją funkcję aż do 1953 roku. Warunki lokalowe i położenie placówki sprzyjały jej rozwojowi. W ciągu kilku lat powstały pracownie bogato wyposażone w urządzenia i pomoce naukowe. Nauka w szkole odbywała się według programu obowiązującego w szkołach powszechnych.

W okresie kampanii wrześniowej gmach szkolny został przeznaczony przez Niemców na szpital wojskowy, a jego wyposażenie zostało zrabowane lub zniszczone. Funkcjonowanie szkoły zostało czasowo zawieszone. W listopadzie 1939 roku w Łowiczu ponownie zostały uruchomione szkoły powszechne. Szkołę ćwiczeń przeobrażono w Szkołę Powszechną nr 4, a kierownictwo powierzono panu Stanisławowi Somorowskiemu.

W dniu 1 lutego 1945 roku, a więc już w 13 dni po wyzwoleniu miasta, pod kierownictwem Józefa Dutkiewicza rozpoczęły się zajęcia szkolne w budynku pobernardyńskim.

W latach powojennych szkoła zaczęła się szybko rozwijać, stąd potrzeba poprawy warunków lokalowych. W 1953 roku dyrektorką szkoły została Cecylia Koczołowa, z której inicjatywy rozpoczęto planować rozbudowę placówki. Pięćdziesiąt lat temu społeczeństwo miasta Łowicza i powiatu łowickiego żyło wielką akcją budowy Szkoły Podstawowej nr 4 przy Zakładzie Kształcenia Nauczycieli, która miała być oddana do użytku w związku uczczeniem Tysiąclecia Państwa Polskiego.

Dzień 30 maja 1959 roku wyznaczył termin rozpoczęcia budowy. Głównym projektantem został inż. arch. Marian Bucki, a wykonawcą Przedsiębiorstwo Budownictwa Terenowego w Łowiczu.

W niedzielę 3 września 1961 roku odbyło się uroczyste oddanie do użytku tysiąclatki, pierwszej w powiecie łowickim, ufundowanej wysiłkiem i ofiarnością całego społeczeństwa. Pani Cecylia Kiczołowa złożyła w imieniu rady pedagogicznej, dzieci i młodzieży, gorące podziękowanie za wspaniały dar.

Oto co pisał szkolny kronikarz:

Szkoła została przygotowana na uroczystość otwarcia złożoną pracą wielu osób: grona nauczycielskiego, żołnierzy, rodziców, młodzieży Liceum Pedagogicznego, a także Majorowi Trawińskiemu, kapitanowi Wasilukowi, dyrektorowi Szeszkowskiemu, dyrektorowi Michałkiewiczowi, kierownikowi budowy Józefowi Durce, prof. Gustawowi Gęburze, prof. Józefowi Pobralskiemu, dyrektorowi Pakulskiemu, dyrektorowi Łapczyńskiemu, profesor Gajewskiej, prof. Koteckiemu, prof. Ziemiańczykowi, prof. Serwachowi i prof. Marianowi Moskwie należy się podziękowanie z wpisaniem do kroniki za ich wielki wkład w budowę szkoły, jak i przygotowania do uroczystości.

Ministerstwo Oświaty nadało szkole imię Marii Konopnickiej. Oddany do użytku nowoczesny budynek posiadał 12 sal lekcyjnych i pracownie: fizykochemiczną, techniczną, dużą salę gimnastyczną z wyposażeniem, kuchnię, jadalnię, szatnie, urządzenia sanitarne oraz szereg innych pomieszczeń. Już wtedy namalowany został obraz w holu na parterze, jak również piękny portret patronki szkoły – Marii Konopnickiej. Autorem obu prac był łowicki artysta – Zdzisław Pągowski.

Po 40 latach pracy w zawodzie nauczycielskim odchodzi na emeryturę p. Cecylia Kiczołowa. Prowadzona przez nią szkoła jest wiodącą w skali województwa.

W 1970 roku dyrektorem szkoły został Pan Stanisław Pełka. 18 października 1975 roku z jego inicjatywy oraz Komitetu Rodzicielskiego, którego przewodniczącym był Marian Świech – dyrektor ZPP Syntex a zastępcami Ludomir Goździkiewicz, Stanisław Boguszewski i Maria Pilich ufundowano pierwszy sztandar szkoły. Głównymi fundatorami byli rodzice oraz łowickie zakłady pracy.

Od 1 września 1976 roku funkcję dyrektora szkoły objęła Danuta Łąpieś. W tym też roku uroczyście obchodzono 15 rocznicę działalości szkoły w nowej siedzibie.

10 października 1980 roku świętowano jubileusz piątej rocznicy wręczenia sztandaru i dwudziestolecia szkoły. Uroczystości otworzyła Irena Kamińska, pełniąca od 1 września 1979 roku funkcję dyrektora szkoły. Wśród gości nie zabrakło inicjatorki budowy szkoły – Cecylii Kiczołowej.
W roku jubileuszowym dwudziestej piątej rocznicy powstania tysiąclatki, której historia sięga czasów Komisji Edukacji Narodowej i epoki odrodzenia narodowego, szkoła została uhonorowana medalem 850-lecia Łowicza. 25-lecie obchodzone było 20 września 1986 roku.
Obchody trzydziestolecia szkoły zbiegły się z objęciem funkcji dyrektora przez Ewę Terlicką-Marcinkowską, która pełniła swoją funkcję w latach 1991-1997. W kolejnym roku szkolnym 1997-98 funkcję dyrektora szkoły pełniła Pani Maria Lewandowska.
W maju 1998 roku na stanowisko dyrektora szkoły zostaje powołany Artur Balik. W okresie przygotowawczym do reformy systemu oświaty z inicjatywy dyrektora zostaje oddany do użytku kompleks sportowy stwarzający uczniom warunki niezbędne do właściwego rozwoju fizycznego.

W drugim roku reformy oświatowej po raz ostatni szkolna sala balowa rozbrzmiewała dźwiękami poloneza, a w korowodzie stanęli ósmoklasiści. Czerwiec 2000 roku zamknął okres istnienia ośmioklasowej szkoły podstawowej. 18 października 2001 roku odbył się kolejny jubileusz – tym razem czterdziestolecie Czwórki, a przy tej okazji ufundowany został nowy sztandar, będący repliką pierwowzoru.
1 września 2002 roku dyrektorem szkoły została Marzena Kołaczyńska, która w dniu 17 kwietnia 2006 roku została zastąpiona przez Wiesławę Skrzypińską. Z dniem 1 września 2006 roku dyrektorem szkoły został ponownie Artur Balik. W 2007 roku budynek naszej szkoły został zupełnie odnowiony, a odremontowano także boisko szkolne, które zyskało m.in. bieżnię okólną długości 240 m.